Thursday, 23 June 2016

கனியமு தொன்றைக் கண்டேனே
கண்மணி என்றே கொண்டேனே

விரல்கள் தேயப் பேசிமுடித்தும் 
சொல்லத் தவறிய ஒவ்வொன்றும்
நினைத்துப் பார்த்தால் மெதுவாக 
நீளக் கவிதைகள் புதிதாக...!

Thursday, 2 April 2015

அறியாமையை அகற்றி இருக்கிறேன்...
திறமைகளைப் பாராட்டி இருக்கிறேன்...
இன்றுதான்... தெரிகிறது....
அவர்களுள் நான் வேரோடி இருக்கிறேன்...!

திட்டி இருக்கிறேன்...
அதட்டி இருக்கிறேன்...
கோபத்தைக் கூட கொட்டி இருக்கிறேன்...
இருந்தும் கூட... இவர்கள் இன்று...
மூன்றாண்டு படிப்பினை முடித்து...
மொத்தமாய்ப் பிரிவதாய் நினைத்து...
கைக்குட்டையால் கண்ணீர் மறைத்து...
புதுமை இது ...
புதைத்துக் கொள்கிறார்கள்...
நிஜமான அன்பின் கண்களுக்குள்...
நீங்கா நிழற்படமாக என்னை...!
புன்னகையோடு இருந்த என்
கன்னங்களில் கசிகிறது ஆசிரிய அன்பு....!

நீண்ட நாட்களுக்குப் பின்பு...!! 

Monday, 9 February 2015

அரிசிச்சோறு ஆடம்பரம் அன்று...!
அம்மா அடிக்கடி சொல்வார் நன்று...
“கூழு குடித்தவர் குண்டு...
களி தின்னவர் கல்லு...
சோறு உண்டவர் சொத்தை...” என்று...!
வகை வகையாய்ப் பழ மொழிகள்...

வறுமையை மறைக்க...!!

Sunday, 1 February 2015

எத்தனை முறையோ பார்த்ததுண்டு...
இவ்வளவு அழகாய் இருந்ததில்லை...!
ஒருமுறை மட்டும் உன்னுடனே....
கடற்கரை நடைநான் பயின்றதனால்....
அத்தனை அழகும் அற்புதமாய்....
அடிமனம் வரையில் ரசிக்கிறதே....!

உன் விழி அசைவுகள் பேசுகையில்...
கடலும் நானும் திகைத்தோமே....
உன் புன்னகை இதழைக் கண்டிடவே....
கடலலை கூட எழுகிறதே.....!
நனையும் காலடிச் சுவடுகளை...

நலமாய் ஆசிர் வதிக்கின்றதே...!
மாடி வீட்டு மல்லிகாம்மாவை
மறக்கவே முடியாது .....
கோமா - கணவரை...
குழந்தை போல் பாவித்து....
நகராமல் நான்காண்டு
பக்கத்திலிருந்தே...
பார்த்துக் கொண்டார்...
போன பொங்கலன்று....
கணவர் காலமானார்....
மல்லிகாம்மாவோ  காவியமானார்....

அன்றே உயிர் துறந்து...!

மாடி வீட்டு மல்லிகாம்மாவை
மறக்கவே முடியாது .....
கோமா - கணவரை...
குழந்தை போல் பாவித்து....
நகராமல் நான்காண்டு
பக்கத்திலிருந்தே...
பார்த்துக் கொண்டார்...
போன பொங்கலன்று....
கணவர் காலமானார்....
மல்லிகாம்மாவோ  காவியமானார்....

அன்றே உயிர் துறந்து...!

கருவறை... தூளி.... தொட்டில்...
பாய்.... மெத்தை.... கட்டில்....
பலவும் கடந்து பாடை ....
இடையில் கிடைத்திடும் மேடை.....
முழங்கப்போகிறாயா....
வழங்கப்போகிறாயா.....?